در فضای رقابتی کسبوکارهای خدماتیِ نوپا، بنا بر ماهیت و ملزومات شرح شغل و شاغل، بهمنظور ارتقاء عملکرد و ماندگاری منابع انسانی صنعت زنجیرهای مواد غذایی خصوصاً در عرصه تأمین غذاهای بهاصطلاح فست فودی با چالشهای عدیده و بعضاً نوینی مواجه هستیم. بنابراین هدف از تحقیق کاربردی – پیمایشی حاضر معرفی پیشرانهای مؤثر بر ارتقا عملکرد فردی منابع انسانی شاغل در این صنف بوده است. بهمنظور شناسایی عوامل کلیدی مذکور درگام اول تحلیل محتوای اسناد پژوهشی پنج سال اخیر برگرفتهشده از منابع معتبر علمی – اجرایی انجام گرفت و درگام دوم مدل فرض حاکم بر روابط این عوامل طراحی شد و از طریق سنجه ای محقق ساخته در جامعه آماری پژوهش شامل شاغلین در مجموعه رستورانهای زنجیرهای سیب سیصد و شصتِ شعب شهر تهران مورد واکاوی قرار گرفت. نمونه آماری 242 نفر بودندکه با استفاده ازروش نمونهگیری تصادفی طبقهای و بر اساس جدول کریسی-مورگان انتخاب شدند. بهمنظور بررسی پایایی مدل اندازهگیری ، یافتههای برازش مدلهای اندازهگیری روایی واگرا فورنل و لارکر بررسی شدند. در تجزیهوتحلیل دادهها در ابتدا وضعیت نرمال بودن دادهها با استفاده از آزمون کلموگروف اسمیرونوف موردبررسی قرار گرفت؛ در ادامه آزمون های بارتلت، تحلیل بارهای عاملی و شاخص تورم واریانس اجرا شد. در نهایت آنالیز دادهها با استفاده از نرمافزار پیشبینی گرایانه تحلیلی صورت گرفت و برنامه کاربردی نرمافزار مدلسازی مسیر به کار برده شد. مطابق با یافتههای تحقیق خطمشیهایی از قبیل بیش آموزی، توانمندافزایی، ارتقا فردی- سازمانی، افزایش تعلقخاطر کاری نسبت به سازمان و خدمترسانی به مشتریان در کم و کیف عملکرد فردی کارکنان شاغل در فست فودهای سیب سیصد و شصت نقشآفرین هستند؛ بگونهای که باعث تغییر نقش منابع انسانی این کسبوکار از چسبنده و وابسته به ایفای نقش منابع انسانی دلبسته میشوند. نتیجه آنکه ضمن تأیید فرضیات تحقیق، یافتهها حاکی از آن است که آموزش، توانمندسازی و ارتقای کارکنان به واسطه تعلقخاطر کاری بر عملکرد فردی کارکنان تأثیر دارد.